Warme 'flow' door heden en verleden

Category: Editie 87

Deze hedendaagse familiewoning in de bossen van Heverlee is een reconversie van een oud jachtverblijf naar het totaalontwerp van DMOA architecten.De meest waardevolle elementen van het verleden zijn behouden als context om een nieuw woonverhaal voor een jong gezin met vier kindjes en een origineel vragenlijstje aan op te hangen.Het resultaat is een vloeiend geheel waar je van de ene verrassing naar het andere cosy hoekje wordt getrokken.
 
DMOA architecten, het jonge kantoor uit Heverlee van de vennoten Benjamin Denef en Matthias Mattelaer, schuwt geen uitdagingen. Integendeel, altijd zoekt het team naar de beste oplossing voor de bouwheer en de plek. Die zoektocht leidt dan - vaak voor een groot deel intuïtief - tot een bepaalde bouwvorm en materialisatie. Maar in het geval van het 18de-eeuwse jachtverblijf ‘La Branche’ in de Heverleese bossen, of wat ervan rest, stonden ze toch voor een buitengewone uitdaging. Het oude jachtverblijf was compleet vervallen en uitgewoond. Doorheen de geschiedenis zijn er stukken aangebouwd, het complex is bewoond door een gezin en stond daarna een poos leeg.Toen was het lang ‘the place to be’ voor fotografen met een voorkeur voor authentieke ruïnes. Ze braken er in en plaatsten hun verstilde beelden uit het stoffige interieur op het internet: je ziet een krot vol rommel, fotoalbums van vroeger, postkaartjes uit Kongo van nonkel pater, Jezusbeeldjes en posters van idolen uit de zwartwittijd. Compleet versleten, maar vol met charme. En het is juist deze sfeer die de bouwheer absoluut wilde behouden,wegens verliefd.Maar de bouwheer had eveneens een uitgebreid eisenpakket. Er moest een hedendaags comfort worden behaald op de site, met voldoende ruimte voor wonen, werken en ontspannen. Tegen de behouden twee volumes aan de voorkant waren vroeger barakken aangebouwd en er was ook nog een derde volume, een hoofdhuis met schilddak, achter gebouwd in een latere periode. De aanhangsels vooraan werden gesloopt, en ook het hoofdhuis moest wijken wegens ongeschikt: te klein voor het programma van de bouwheer en in te slechte staat. DMOA architecten heeft de sporen en littekens van vroeger - zoals gevelankers, oude betonboorden, verbouwsporen en verfresten - zoveel mogelijk behouden aan de buitenkant van dit project. Intern is daarentegen een indrukwekkende upgrade toegevoegd. Zo kregen twee voorste volumes van het jachtverblijf nieuwe daken en een volledig nieuwe binnenstructuur: er is een verse betonplaat gestort die voortaan de oude buitenmuren draagt, er is opnieuw geïsoleerd en daartegen kwamen snelbouwstenen. Eigenlijk zijn het nu twee nieuwbouwvolumes met hele dikke gevels. Claustra’s of uitsparingen in het metselwerk brengen extra licht in de volumes. Van het derde oude volume achteraan is alleen de achtergevel deels behouden. Hierdoor wordt de nieuwe en opvallende architectuur van de ‘zwarte doos’ met de woonruimtes, die er tussenin werd geschoven, iets getemperd. Het behoud van de karaktervolle achtermuur met ritmische openingen creëert ook een soort van gaanderijgevoel tussen die oude muur en de volledig beglaasde achterzijde van het nieuwe gedeelte. Eigenlijk zou u gewoon mee binnen moeten kijken, zo bijzonder is het hier. Maar daarvoor haalt u best Home Sweet Home 87 in huis. (Fotografie: Thomas Janssens)
 
www.dmoa.be