Lichtovergoten loft met industrieel randje

Category: Editie 95

Begin 2016 stuitte Anthony Boelaert en Nanouk De Cauwer op een oude graanmaalderij in de omgeving van Brugge. Het pand was verweerd, vuil en donker. Er waren geen ramen. “Perfect,” dacht Anthony, die als doorkneed interieurarchitect en meubelontwerper wel weet hoe je met ruimte omgaat. Meer dan duizend m² besloeg de opslagplaats. Zijn vriendin Nanouk, een blogster die haar eigen kledingmerk #Nanouk heeft, had meer twijfels. Wat doe je in hemelsnaam met zoveel plaats, zonder enige lichtinval? “De eerste keer dat we hier binnenstapten, moesten we ons letterlijk een weg banen tussen de spinnenwebben,” vertelt Nanouk. “Het pand was immens en toch kreeg ik het benauwd.” Maar Nanouk en Anthony hadden allebei nood aan een atelier en voldoende opslagruimte om hun creativiteit kwijt te kunnen. Anthony droomde altijd al van een groot huis met veel authentieke elementen en plaats om zijn collectie van vintage meubels en objecten optimaal tot hun recht te laten komen. “Uiteindelijk overtuigde Anthony ons dat er in de geest van wat wij doen en wie wij zijn heel wat uit deze omgeving te halen viel. Bovendien bleek zoveel ruimte ook ideaal voor onze twee kinderen.” Interieurarchitect en productontwerper Anthony Boelaert, zesvoudig internationaal award winning interior architect, is o.a. gekend als de man achter het interieur van de Ghelamco Arena, vele horecazaken en ook luxueuze private projecten.
 
Lichtspel over ruw en wit
De verbouwing moest snel gaan. Op amper drie maanden tijd toverden Nanouk en Anthony het gesloten gebouw om tot een open loft waar licht gul naar binnen geworpen wordt. “Dag en nacht heb ik hier gestaan,” verwijlt Anthony met een glimlach bij die gedachte. “Licht was een eerste vereiste. Op de hoogste etage brachten we dakramen aan en vervingen we een aantal plateaus door frames met loopglas. Die zorgen in combinatie met grote glas-partijen op de benedenverdieping voor een helder en ruimtelijk gevoel.” Terwijl het koppel het pand opengooide, wilde het zo veel mogelijke authentieke elementen bewaren. De industriële look van het pand moest bewaard blijven. Je moest kunnen voelen dat de tijd zijn werk had gedaan, dat het heden het verleden niet verloochende. De buitenmuren werden allemaal geïsoleerd en met cementpleister bekleed, maar de binnenmuren en plafonds bleven in hun ruwe staat behouden. Qua kleur voert wit de boventoon, met hier en daar schakeringen van groen. Boven kwam een licht parket te liggen, beneden springt een witte vloer in polyurethaan in het oog. “Een vloer is natuurlijk bepalend voor de uitstraling van je interieur,” geeft Anthony aan. “We kozen voor een PU-vloer omdat die onopvallend en decoratief is en toch warm aanvoelt. Het naadloze karakter versterkt ook de ruimtelijkheid. Bovendien is zo’n vloer gemakkelijk te onderhouden en geleidt ze de vloerverwarming die we overal integreerden.” Voor de uitvoering kozen Anthony en Nanouk voor Colota, een bedrijf uit Gent met meer dan tien jaar ervaring dat durft innoveren en al meermaals in de prijzen viel. “De laatste jaren merk je dat gietvloeren steeds meer in de smaak vallen,” vertelt Zavdrim Mataj van Colota. “Niet alleen in een strak interieur vinden ze toepassingen. De woning van Nanouk en Anthony heeft karakter, ze wilden de geschiedenis van het gebouw niet nodeloos wegstoppen. Hun keuze voor een gladde vloer in polyurethaan zorgt voor een mooi contrast met de ruwe, authentieke elementen.” Colota is een onderneming die dicht bij de mensen staat. “Betrouwbaarheid en verbondenheid beschouwen we als belangrijke concepten. Je kan een mooi product aanbieden, maar als je het nalaat een goede service aan te bieden sta je nergens. Enkel een tevreden klant bepaalt je succes.” Colota gelooft in vakmanschap, betrouwbaarheid en een snelle realisatie, zonder dat er aan kwaliteit hoeft ingeboet te worden. “Je moet kunnen luisteren naar de verwachtingen van je klanten, die verwachtingen internaliseren en ze zo goed mogelijk in de praktijk omzetten. Wij maken altijd een kosten-baten-analyse waaruit een eerlijke prijs voortvloeit, in lijn met wat er te gebeuren staat.”
 
Van designklassiekers tot rommelmarktvondsten
Anthony sprong heel inventief om met de bewoonbare oppervlakte. Beneden is er één grote leefruimte. De keuken, eethoek, bureauruimte en het salon gaan naadloos in elkaar over. Als je binnenkomt zet een zwarte mini-vleugelpiano meteen de toon. Een vintage staanlamp van Serge Mouille laat er zorgvuldig haar licht over schijnen, terwijl een strategisch opgestelde spiegel het perspectief in de ruimte vervormt. Aan de aanpalende muur kijkt een opvallend wandrek uit over de leefruimte. Behalve curiosa en vondsten van de rommelmarkt presenteert het ook de onderscheidingen die Anthony als interieurarchitect en ontwerper in de wacht sleepte. “Wij pluizen altijd uit waar er interessante rommelmarkten zijn in België,” legt Anthony uit. “Dan vertrekken we ’s morgens vroeg met de bestelwagen. Meestal maken we op voorhand een lijstje op van wat we zelf nodig hebben en van waar ik voor klanten naar op zoek ben.”
Achter een half muurtje bevindt zich Anthony’s bureau, een ontwerp van Friso Kramer, gekocht op het internet. Elk element in de inrichting is zorgvuldig uitgezocht, met veel gevoel voor creativiteit en authenticiteit. In de eethoek valt de ovale tafel ‘Tulip’ van Eero Saarinen (Knoll) meteen in het oog. Het is een klassieker die Anthony’s liefde voor design illustreert, maar ook uit sociale overwegingen gekozen werd. “Een ovale tafel nodigt meer uit om te praten en gezellig te tafelen dan een rechthoekige”, aldus Anthony. De stoelen ontwierp Anthony zelf. De tafel wordt geflankeerd door een indrukwekkende fotowand, die tot in de nok reikt en zo de hoogte van de vide benadrukt. “Die instagramwand creëerde ik voor Nanouk. We steunen elkaar in alle professionele activiteiten en creatieve ambities. Nanouks blog telt momenteel 21,5 k volgers. Ik maak er zo 50 miljoen van,” knipoogt Anthony.
 
Lichte keuken met eigen lichtontwerpen
De keuken is een haast monumentaal punt, centraal in de woning en helemaal op maat gemaakt. Initieel in naturel hout, maar uiteindelijk opteerden Anthony en Nanouk er toch voor om de kasten wit te lakken. “Het resultaat is lichter,” geeft Nanouk aan. “Wit combineert beter met het werkblad in blauwe marmer.” Het blad kreeg een matte finish en werd behandeld om resistent te zijn tegen vlekken. Voor de afwerking van de handgrepen koos het koppel voor een speels accent in leder. Een zwarte muur contrasteert met de verder uniform witte omgeving. Het rekje van messing en glas is alweer een eigen ontwerp van Anthony. De verlichting ‘Tuki’ en ‘ Rond-L’ zijn van Dark. Bijna alle armaturen en lampen in huis zijn van dit Belgische designmerk waarvoor Anthony de laatste jaren ontwerper is. Dark, in 2000 opgericht door Marnick Smessaert, tekent voor verrassende en unieke verlichting, niet zelden experimenteel en speels, ontstaan uit een wisselwerking met architecten en interieurarchitecten. De witte spots van het type ‘Znow’ bijvoorbeeld tonen een vernuftig design, waarbij het licht door weerkaatsing op twee punten schijnt. Verlichting is kunst en kunst is verlichting bij Dark. Het merk werkt samen met een veertigtal ontwerpers. Niet minder dan negen-enzeventig design awards leuken de prijzenkast van het merk op. “We zijn vooral actief in het buitenland en richten ons in hoofdzaak op bars, restaurants en kantoren. In principe betreden we de privémarkt pas bij een samenwerking met een binnenhuisarchitect,” legt Marnick Smessaert uit. “Elk ontwerp ontstaat met een bepaald idee of concept in het achterhoofd. Je moet je bewust zijn van wat er gebeurt in een ruimte, wat de precieze bestemming ervan is. Pas als je dat doorhebt, kan je op zoek gaan naar vormen, materialen, types licht.” De woning van Anthony weerspiegelt perfect waar het Dark om te doen is. “Het huis is minimalistisch opgevat, maar die eenvoud wordt aangekleed met warme accenten, met elementen waar emotie uit spreekt, die actueel zijn zonder trendgebonden te zijn. De vintage meubels, de messing, het marmer, het beton. Een dergelijke woning drijft mee op het verhaal dat wij met Dark willen brengen. De kunst bestaat erin verlichting toe te voegen die zo’n huis nog pakkender en gezelliger maakt.”
 
Creativiteit rond glazen kooi
Achter de huidige woonst, in de oude loods waar vroeger de aardappelen bewaard werden, bouwde Anthony een box van staal en driedubbel glas. Daarin integreerde hij een fitnessruimte. “Ik zit soms tien uur lang aan een bureau,” geeft Anthony aan. “Sporten verlicht de geest. Mijn creatiefste ingevingen krijg ik tijdens het bewegen.” Daarnaast is er onderdak voor Anthony’s atelier. De rest van de loods is ingericht als ontspanningsruimte voor het gezin, met een basketbalveldje, trampoline, jacuzzi. In de bar en zithoek met zicht op de velden achter het huis ontvangen Nanouk en Anthony hun gasten en vinden af en toe feestjes plaats. Op termijn komt daar ook de showroom van Nanouk en moet de ruimte gebruikt worden om creatieve projecten op stapel te zetten. Nu al prijkt Nanouks logo tegen een van de muren. “Het is de bedoeling dat hier met de tijd zowel mijn kledinglijn als reisblog versmelten met Anthony’s werk als  binnenhuisachitect in één groot creatief concept,” vertelt Nanouk. In de achterste wand van de loods werd een grote glaspartij geïntegreerd. Een waar vakantiegevoel overvalt je er. Grote planten floreren er in een gedeelte dat in bohemian Ibiza-stijl is ingericht. De palmboompjes naast het basketbalveld zijn geplaatst in grote betonnen bloembakken, gemaakt uit fragmenten van een rioleringsbuis. “Een budgetvriendelijke oplossing. Aanders betaal je honderden euro’s voor dergelijke plantenbakken.”
 
Inventief rond hoekjes en kantjes
Op de eerste verdieping leidt een prachtige parket met een motiefje dat zweemt naar Parijse herenhuizen naar een suite met badkamer en naar twee kinderkamers, eveneens met bijbehorende badkamer. De hoekjes en kantjes van het oude gebouw dwongen de interieurarchitect tot heel wat creativiteit bij de afwerking. Bijna alles is maatwerk met een keuze voor bijzondere materialen en eigenzinnige details. Het zwarte geverfde stalen frame werd ter plaatse op maat gelast. Het vrijstaande bad in de slaapkamer staat mooi uitgelijnd tegenover het raam met uitkijk over de daken. De kraan is een wit gelakt exemplaar van Zucchetti. Het bijzondere groene marmer is het resultaat van een samenwerking met Potier Stone in Maldegem. “Tegenwoordig kiest iedereen voor Carrara-marmer,” legt Anthony uit. “Wij wilden iets anders, iets bijzonders. Bij Potier stuitten we op Irish Green dat een erg speciaal effect geeft.” De spiegel boven de wastafel is bevestigd op een rail en is verschuifbaar. Het achterliggende raam kijkt uit op de Instagramwand van de leefruimte beneden. De grote zolder werd ingericht als een polyvalente ruimte. Nanouk gebruikt ze als kantoor en opslagplaats voor haar kledinglijn. Tegelijk is er een gezellige zithoek waar het hele gezin films kan projecteren op een groot scherm. Regelmatig neemt Nanouk er tegen een witte achterwand foto’s van haar kledingcollectie. De salontafeltjes voor de zithoek vond het koppel alweer op een rommelmarkt, dit keer in Parijs. Tegen de wand achterin weerspiegelt de kop van een ram het sterrenbeeld van Nanouk. “Als je alles in acht neemt, mag je onze stijl gerust eclectisch noemen, meldt Anthony nog. “Al prefereren wij bohemian chic,” besluit Nanouk.

Met dank aan :
 
www.anthonyboelaert.be
www.colota.be
www.dark.be

fotografie: www.yannickmilpas.be